LETIDÝR Í LUNDI

Af því að ég er nýbúinn að borga fyrir að halda þessari síðu opinni næstu árin og veit aldrei almennilega hvað ég á að setja inn og ef ég slysast til þess, hvort einhver les þetta þá ákvað ég að setja saman lista yfir þá tónlistarmenn sem ég hef séð á árinu í máli og myndum.  Ég er þá aðalega að tala um þá sem mig langaði virkilega að sjá en ekki einhver afstyrmi sem annaðhvort fengu að hita upp eða ég labbaði óvart fram hjá sviðinu þegar þeir voru að nýðast á því sem þeir kalla tónlist.

En nóg af masi byrjum á því sem ég sá síðast en það voru þær tvíburasysturnar Tegan og Sara frá Kanada:

Þær spiluðu í Mejeriet í Lundi og þetta voru hörku tónleikar.  Sá sem hitaði upp fyrir þær var bandaríkjamaður sem kallar sig Astronautalis og var bara nokkuð hress gaur sem er allt í lagið að hlusta aðeins á.

Þar áður fór ég á Stora Vega í Kaupmannahöfn og sá þá hressu gaura í hljómsveitinni Rise Against

Svakalega þétt band sem hélt áhorfendum algjörlega við efnið og fyrir mitt leiti enduðu þessir tónleikar virkilega með stæl, þar sem ég var rifinn upp og crowd-surfaði yfir salinn og niður fyrir frama sviðið…..mjög hressandi

Á undan þeim voru einir af þeim tónleikum sem virkilega stand upp úr því sem ég hef á nokkur tímann séð, en það voru tónleikar í Hovet, Stokkhólmi með MUSE

Klárlega gæsahúð ársins að sjá þessa risavöxnu kubba og stubba spila.
Næstir á undan þeim voru frændur mínir frá Noregi, þeir Erlend Öye og Erik Glambek Böe, en saman mynda þeir bandið Kings of Convenience. Tónleikarnir voru í Mejeriet í Lundi og virkilega góðir

Upphitunar númerið þeirra þetta kvöld var Bart nokkur Davinport, áhugaverður tónlistarmaður sem er nú búinn að vera að í einhvern tíma

Virkilega gott kvöld í mjólkurbúinu og við Júlíus skemmtum okkur mjög vel. Þegar þarna er komið sögu kem ég að hápunkti ársins ef svo má segja því það er WayOutWest tónlistarhátíðin í Gautaborg. Ég fór þarna í nokkuð stórum hóp íslendinga og ekki vantaði atriðin á hátíðina, frekar tíma til að sjá allt sem var í boði. Ég man nú ekki alveg röðin rétta en ég byrjaði allavega á því að sjá Timo Räisänen

Skemmtilegur fír sem er ansi mikið í því að gera undarlegar ábreiður á verk annara. Ef svo var strunsað á næsta svið að sjá snillingana í Bon Iver

Frábærir tónlistarmenn og tónleikarnir þeirra stóðu lengi uppi sem besta atriði hátíðarinnar. En það var svo sannarlega margt á WOW sem veitti samkeppni, eins og t.d. Florence and the machine

Gullfalleg og gríðarlega hæfileikarík ung kona. En það voru fleiri góðir eins og Beirut

Band of horses

Glasvegas

og töffararnir í Wolfmother

þessir er sko to cool for school. En svo var líka Anthony and the Jhonson með sinfóníuhljómsveit Gautaborgar

gríðarlega tilkomumikið þótt ekki væru allir í hópnum eins ánægðir með þetta atriði.
Þá er komið að bandinu sem ég var búinn að bíða í mörg ár eftir að sjá og þeir voru svo sannarlega ekki að valda mér vonbrigðum blessaðir. Ég er að tala um Alex Turner og félaga í Arctic Monkeys

Þeir spiluðu talsvert efni af Humbug, nýjasta disknum sínum en einnig gamalt og gott efni.
Tónlistarhátíðina Way Out West enduðu svo brjálæðingarnir í Teddybers………….og eins og má sjá á þessu vídeói frá tónleikunum var þetta lokalag alveg að gera sig

Geggjuð hátíð enduð með svakalegu lagi með enn svakalegri hljómsveit.

Þetta var tónleikaárið mitt í máli og (hreyfi)myndum og vona ég að þú hafir komist niður í þessa línu og jafnvel hlustað á eitthvað af því sem á leið þinni varð.  Ég held ég sé ekki að gleyma neinum, en þá voru þeir bara ekki merkilegri en það

Jæja þá er þetta allt saman komið á fullt hér í Lundi, göngustígarnir fullir að fólki sem er annaðhvort klætt eins og fávitar (ný-nemar í búningum ??  veit ekki meir) eða fólk sem starir í kringum sig eins og fávitar og veit ekkert hvert það á að fara.  Á bókasafninu fjölgar andlitum dag frá degi og ég get ekki lengur sungið upphátt í þagnar-salnum.  Ég er búinn að fara á tvo fundi með leiðbeinandanum í Regin og svo fórum við einnig í dagsferð til Vaxjö að kíkja á ljósastýringu í vöruhóteli á vegum Schenker flutningafyrirtækisins.  Ég fór svo á föstudaginn og hitti hann Gunnar vin minn og leiðbeinanda hjá LTH og hann var bara hinn hressasti og hafði mestan áhuga á Lukku og Lukku-láka, en með brögðum náið ég aðeins að ræða verkefnið mitt.  Þetta stefnir allavega í rétta átt og nú er bara að vera duglegur að skrifa og svo stefni ég á að kynna þeim í Regin mínar fyrstu niðurstöður í lok næstu viku.

Annars er bara búið að vera endalaust af matarboðum, gleði og gaman enda enn sumar í fólki hér um slóðir, 23 stiga hiti og samt er komin 1.sept.  En það þýðir lítið að hugsa um það, nú er það bara loftkælingin á studicenter og skriftir !!!!

Gummi Ben…..alltaf skólastrákur.

og gestirnir farnir eftir ótrúlega notalega daga hér í Lundi.  Eftir að hafa sýnt þeim það helsta sem Lundur hefur upp á að bjóða og hvernig svínaflensa fer með mann þá fór ég með þeim í bæinn Kosta í Smálöndum en hann er jú annar bærinn af tvíeykinu Kosta Boda og þar var nú nóg af glerdótinu og virkilega gaman að koma.  Við fengum að valsa um verksmiðju þar sem heimamenn blésu upp staup og glermuni eins og við blásum upp blöðru.  Eftirá vorum við ekki alveg viss hvort við hefðum átt að borga okkur þarna inn en litum svo bara þannig á að það  hefið nú verið þeim heiður að fá þessar norðlensku handverkskonur í heimsókn (og við kallarnir fengum því að fljóta með).  Í gær fórum við svo heimsækja þau Stefan og Hanne sem eiga sumarafdrep norðarlega á Skáni, rétt hjá Kristianstad.  Þar var nú ekki í kot vísað og áttum við virkilega notalegan dag í garðinum hjá þeim og fræddumst um eitt og annað varðandi lífið á skáni svo ekki sé nú minnst á veitingarnar.

En nú tekur alvaran við (finnst eins og ég hafi sagt þetta áður) og framundan eru fundahöld, vettvangsferð til Schenker í Vaxjö og svo umbreyting á líkamlegu ásigkomulagi sem er nauðsinnlegt eftir svona syndasumar.

Gummi Ben, syndaselur í sunnudags-sólinni.